28 . شرح ديگرى كه آن هم مفصل است ولى تنها اندكى فراتر از خطبهء شقشقيه را مورد شرح قرار داده است .
29 . شرح سيد عبد الله بن سيد رضا شبّر حسينى .
30 . شرح ديگرى از شبّر بر نهج البلاغه .
31 . شرح ميرزا ابراهيم خوئى دانشمند معاصر .
تا اينجا فهرست مشروحى كه ميرزاى نورى به ذكر آنها پرداخته بود ، بيان شد . وى گويد : شايد پژوهندگان خود با جست و جو و كاوش در كتابهاى ترجمه و تذكره ، بتوانند علاوه بر شرح فوق بر وجود شرحهاى ديگرى از نهج البلاغه ، وقوف يابند . اما شرحهايى كه ما خود بر آنها اطلاع يافتيم . عبارتند از :
32 . التحفة العليه في شرح نهج البلاغه الحيدريه از افصح الدين محمد بن حبيب الله بن احمد حسنى حسينى . بنابر قول صاحب الذّريعة نسخهء دستنويس اين شرح ، به خط شخص مؤلف ، در نجف موجود است كه تاريخ اتمام آن 29 صفر سال 881 ه ، ذكر شده است .
33 . شرح مولى قوام الدين يوسف بن حسن مشهور به قاضى بغداد متوفى در سال 922 ه . در كشف الظنون از اين شرح سخن به ميان رفته و نيز مؤلف شذرات الذهب در ج 8 ص 85 از اين كتاب ياد كرده است .
34 . شرح شيخ ابراهيم بحرانى ساكن و مدفون در كازرون . سيد شهاب الدين تبريزى ، طى نامهاى كه به ما ارسال داشته ، ما را از وجود چنين شرحى آگاهى داده است .
35 . شرح فارسى على معروف به حكيم صوفى كه در سال 1016 از نوشتن آن فراغ يافته است . من خود نسخهاى از اين شرح را در همدان مشاهده كردم . البته دور نيست كه اين شرح همان شرح زوارهاى باشد كه قبلا از آن ياد كرديم . مضافا آنكه از تمايل زوارهاى به تصوف نيز سخنانى گفته شده است و البته طبقات هم با فرض اين احتمال منافات ندارد .
چرا كه فتح الله بن شكر الله كاشانى ، شاگرد زوارهاى ، در سال 988 ه . وفات يافته است .
36 . شرح سيد يحيى بن ابراهيم بن يحيى بن مهدى بن ابراهيم بن مهدى بن احمد حجاف حبورى يمانى . سيد محمد بن زيارة حسنى يمانى صنعانى در ملحق البدر الطائع از اين كتاب ياد كرده است .
سيره معصومان ( فارسي ) — صفحة 785
مساهمون: على حجت كرمانى
ص٧٨٥