ديگرى از ساير فرق مسلمان و نيز اخبار متواتر بر اين مطلب گواهى دادهاند . سيد عبد الكريم بن طاووس در اين باره كتابى با نام فرحة الغرى نگاشته و به گردآورى اخبار و آثارى كه در اين باره وارد شده ، پرداخته است . شيخ مفيد در ارشاد ، به نقل از جابر بن يزيد نقل كرده است كه گفت : از امام باقر ( ع ) پرسيدم : امير مؤمنان در كجا دفن شده ؟ فرمود : در ناحيه غريين پيش از بر آمدن سپيده . وى همچنين از ابو عمير نقل كرده است كه به حسين بن على ( ع ) گفته شد : امير مؤمنان را در كجا به خاك سپرديد ؟ فرمود : آن حضرت را شبانه از مسجد اشعث حركت داديم تا ظهر كه به غريين رسيديم و او را در همانجا دفن كرديم . ابن اثير گويد : گفتهاند على ( ع ) در مسجد جماعه به خاك سپرده شد . برخى نيز گفتهاند : آن حضرت در قصر ( الخلافه ) دفن شد . البته اقوال ديگرى غير از اين نيز بيان شده و صحيحتر آن است كه آرامگاه آن حضرت در همان جايى است كه مردم بدان تبرك جسته آن را زيارت مىكنند .
نگارنده : اين مطلب از جمله نكاتى است كه هيچ شك و شبههاى در آن راه ندارد . زيرا فرزندان و خاندان و شيعيان آن حضرت ، وى را در اين محل زيارت مىكنند و آگاهترين مردم به قبر مرده ، همانا خانواده و پيروان اويند . تمام شيعيان و ائمهء اهل بيت و مسلمانان به جز عدهاى اندك ، بر اين قول اتفاق نظر دارند . در تذكرة الخواص آمده است : ابو نعيم اصفهانى حكايت كرد قبرى كه در نجف است همان قبر مغيرة بن شعبه است . و اگر زائران قبر على ( ع ) اين واقعيت را بدانند آن قبر را سنگسار مىكنند .
نگارنده : اين سخن از نظريات اشتباه ابو نعيم است . چرا كه قبر مغيره در نزد مردم نامعلوم است . و گويند : مغيره در شام بدرود حيات گفته است . شيخ مفيد در كتاب ارشاد گويد : همواره قبر آن حضرت پنهان بود . ( به جز فرزندان و شيعيان خاص آن حضرت كسى از آرامگاه على ( ع ) آگاهى نداشت ) . تا آنكه در روزگار خلافت عباسيان ، امام صادق ( ع ) مردم را به جايگاه آن قبر راهنمايى كرد و هنگام ورودش به نزد ابو جعفر از آن زيارت كرد . آن حضرت در حيره بود . پس بدين ترتيب شيعيان قبر على را شناختند و از آن زمان به بعد آن را زيارت كردند .
صفوان بن مهران جمال در روايتى كه از او در كتاب فرحة العزى نقل شده است ، گويد :
چون با امام صادق ( ع ) به كوفه رسيديم آن حضرت قصد ملاقات ابو جعفر منصور را كرد و به من گفت : صفوان ! شتر را بخوابان . اين قبر جدّ من امير مؤمنان ( ع ) است . پس من شتر را خوابانيدم . آن حضرت فرود آمد و غسل كرد و لباسش را عوض كرد و كفشهايش را كند و به من گفت : تو نيز مانند من عمل كن . سپس به طرف ذكوه رفت و به من فرمود : گامهايت را كوتاه بردار . ( به خاطر ثواب بردن از زيادى قدمها ) تا آنجا كه صفوان گفت : آن حضرت
سيره معصومان ( فارسي ) — صفحة 749
مساهمون: على حجت كرمانى
ص٧٤٩