السلام - را در طشت نهاده به دست مبارك خود وى را مىشست ، چون جانب راست وى شسته گشت بىآنكه كسى او را بگرداند خود در طشت بگرديد . پيغمبر - صلّى اللّه عليه و آله - آن حال مشاهده نموده بگريست . فاطمه گفت : اى سيّد ! اين گريه را سبب چيست ؟ فرمود : امروز من او را غسل دادم ، زود باشد كه او مرا غسل دهد و همچنانكه او در اين طشت بگرديد من نيز در پيش او بگردم .
و حضرت پيغمبر او را بسيار دوست داشتى . روزى عباس از رسول - صلّى اللّه عليه و آله - پرسيد كه تو اين پسر را بسيار دوست مىدارى ؟ آن حضرت فرمود : اى عم ! نعم ! به درستى كه حق سبحانه و تعالى ذريهء مرا در صلب اين پسر به وديعت نهاده . بعد از آن گفت : دوستى اين على حسنهاى است كه به آن سيئه ضرر نكند و دشمنى وى سيئهاى است كه به آن حسنه نفع نرساند و حكيم سنايى در كتاب حديقهء خود در محبّت شاه مردان على - عليه السلام - فرموده ، بيت :
دوستى على به حق خدا * دست گيرد تو را به هر دو سرا
بهر او گفت مصطفى به إله * كاى خداوند وال من واله « 1 »
بغض او موجب زيانكارى است * سبب خوارى و نگونسارى است
دشمنى وى افكند در چاه * هم به برهان عاد من عاداه
صفات حميده و سمات پسنديدهء امير نامدار و وزير سيّد مختار بيش از آن است و افزون بر آن كه در مقام اعداد و در حيّز تعداد در آيد اما به حكم ما لا يدرك كلّه لا يترك كلّه كلمهاى چند از كرامات و خارق عادات آن امام عالى مقام مقام مذكور خواهد شد ؛ و من اللّه الاعانة و التّوفيق .
از جملهء كرامات آن حضرت آنكه پاى مبارك بر ركاب مىنهاد و افتتاح تلاوت قرآن مىكرد و چون پاى ديگر به ركاب رسيدى و به روايتى بر مركب نشستى ختم كلام اللّه كردى به تفاصيل سوره و آيات و كلمات .
هامش
( 1 ) - حديقة الحقيقة ، به تصحيح استاد فقيد محمد تقى مدرس رضوى ، ص 249 . سه بيت ديگر در حديقه نيست .