« 1 » رسانيدند و من اجابت دعوت حضرت رب الارباب و آرزوى ذوق و شوق مراجعت خير المآب را تلقى نمودم و قبول فرمودم . اين بگفت و گريه آغاز كرد . اصحاب نيز ديدهها پرآب كردند و به گريه و زارى درآمدند و بغايت بگريستند و از بيم مفارقت و مهاجرت آن سرور بىطاقت گرديدند و گفتند : يا رسول اللّه ! خدا تو را آمرزيده و از آلايش گناه ، معصوم و مطهر داشته ، گريه براى چيست و اندوه را سبب كدام است ؟ آن حضرت - صلوات اللّه عليه - فرمود كه راست مىگوييد و بيان واقع باز مىنماييد اما شربت مرگ را مىبايد چشيد و در خانهء تاريك قبر مىبايد خسبيد و تنگى قبر و لحد و احوال « 2 » قيامت مىبايد ديد و امثال اين سخنان بسيار فرمود . آرى عزيز من ! اين سخنان پيغمبر از براى ارشاد امت است و تنبيه سايلان مغفرت و الّا جناب نبوت پناهى از جميع اينها ايمن است و او را اين خطرات نخواهد بود و از اين عقبات و عقوبات ايمن است و سالم . بعد از آن پيغمبر - صلوات اللّه عليه و آله - فرمود : وصيت مىكنم شما را به تقوا و پرهيزگارى و اجتناب از محرمات و ناسازگارى و از شبهات خود را نگاه داريد و آزار و ايذاى زير دستان مجوييد و مىترسانم شما را از عذاب الهى و عقاب پادشاهى ، و حضرت حق سبحانه و تعالى بندگان مطيع خود را به نعيم مقيم بهشت عنبر سرشت وعده فرموده و بندگان عاصى خود را مخاطب به خطاب
« 3 » وعده نموده ، پس اين بهشت آماده براى مطيعان و آراسته به جهت متقيان است و اين دوزخ كه