و هرگاه بر « امام صادق ( ع ) » وارد مىشد ، آن حضرت با وى مصافحه و معانقه مىنمود و دستور مىداد بالش و پشتى براى او بگذارند و خود ، درست روبروى او مىنشست « 466 » .
هنگامى كه مرگ او را به « امام ( ع ) » گزارش كردند ، فرمود : « اما و اللّه لقد اوجع قلبى موت ابان » ( سوگند به خدا ! مرگ ابان ، قلب مرا درد آورد . « 467 » )
« ابان » در سال 141 هجرى قمرى ، چشم از جهان فرو بست . « 468 » « ابان » از « انس بن مالك » ، « اعمش » ، « محمد بن منكدر » ، « سماك بن حرب » ، « ابراهيم نخعى » ، « فضيل بن عمرو » ، و « حكم » رواياتى نقل كرده . و « مسلم » و اصحاب سنن اربعه - « ابو داود » ، « ترمذى » ، « نسائى » و « ابن ماجه » - به احاديث او استدلال نمودهاند « 469 » .
و اگر « بخارى » از او نقل حديث نكرده ، به او زيانى وارد نمىسازد ؛ زيرا وى به « ائمّهء اهل بيت » يعنى « امام صادق » ، « امام كاظم » ، « امام رضا » ،
هامش
( 466 ) رجوع كنيد به رجال ( نجاشى ) ص 8 .
( 467 ) رجوع كنيد به رجال ( نجاشى ) ص 7 ، الفهرست ( شيخ طوسى ) ص 41 ط 2 و اختيار معرفة الرجال - رجال ( كشى ) ص 330 ح 601 .
( 468 ) رجوع كنيد به رجال ( نجاشى ) ص 10 و الفهرست ( شيخ طوسى ) ص 42 .
( 469 ) « ذهبى » در ميزان الاعتدال - ج 1 ص 5 - وى را از كسانى شمرده كه مسلم و نويسندگان سنن اربعه - ابو داود ، ترمذى ، نسائى و ابن ماجه - به رواياتش استدلال مىكنند ، زيرا در مقابل نام وى ، رموز آنان را قرار داده است .