اگر براى آن حضرت امكان داشت كه تمام افراد زندهء صحابه در آن روز از زن و مرد را جمع كند و در « رحبه » آنها را سوگند دهد و شهادت بخواهد ، تعداد آنها چندين برابر سى نفرى كه بپاخاستند مىشد . شما فكر مىكنيد كه اگر اين « مناشده » در « حجاز » و پيش از گذشتن اينهمه مدّت از « جريان غدير » انجام مىپذيرفت ، چه مىشد ؟ ! و چند نفر گواهى مىدادند ؟ !
دربارهء اين « حقيقت » بينديش كه آن را قويترين دليل بر « تواتر حديث غدير » خواهى يافت .
هامش
- رجوع كنيد به المعارف ( ابن قتيبهء دينورى ) ص 194 و 391 و شرح نهج البلاغهء ( ابن ابى الحديد ) ج 4 ص 74 و ج 19 ص 217 ط مصر با تحقيق محمد ابو الفضل رقم 317 .
2 - البراء بن عازب ، كه كور گشت .
- رجوع كنيد به احقاق الحق ( تسترى ) ج 6 كه نقل نموده از : ارجح المطالب ( عبيد اللّه آمر تسرى شافعى ) ص 580 ط لاهور ، الاربعين ( هروى ) مخطوط و انساب الاشراف ( بلاذرى ) ج 1
3 - زيد بن ارقم ، كه اين نيز كور شد .
- رجوع كنيد به مناقب على بن ابى طالب ( ابن مغازلى شافعى ) ص 23 ح 33 ، شرح نهج البلاغهء ( ابن ابى الحديد ) ج 4 ص 74 ط مصر با تحقيق محمد ابو الفضل و السيرة الحلبيهء ( على بن برهان الدين حلبى ) ج 3 ص 337 .
4 - جرير بن عبد اللّه البجلى ، كه پس از نفرين امير المؤمنين ( ع ) اعرابى شد .
- رجوع كنيد به انساب الاشراف ( بلاذرى ) ج 2 ص 156 .