خذله ! » و گفته است : از آن ميان فقط سه نفر برنخاستند در حالى كه در « غدير خم » حضور داشتند ؛ « على » بر آنان نفرين فرستاد و گرفتار آن شدند « 225 » .
شما هرگاه « على » و « زيد » را بر دوازده نفر از « اهل بدر » اضافه كنى كسانى كه در « بدر » حاضر بودهاند 14 نفر خواهند شد . كسى كه احاديث وارده در « مناشدهء رحبه » را تتبّع كند ، « حكمت » امير مؤمنان ( ع ) در نشر و إذاعهء « حديث غدير » را خواهد يافت .
5 - عنايت سيد الشهداء ( ع )
5 - « سيّد الشهداء ابا عبد اللّه الحسين ( ع ) » نيز - در عصر « معاويه » - موقفى دارد كه اين « حق » را در آن روشن ساخته ، اين موقف همچون موقف امير المؤمنين ( ع ) در « رحبه » است . وى در « ايّام حج » در « عرفات » مردم را جمع نمود و از جدّ ، پدر ، مادر ، و برادرش ياد نمود .
مردم مانند او فرد بليغ و حكيمى را نديده بودند آنگونه كه گوشها را بردهء سخن قرار دهد و قلبها و چشمها را در اختيار گيرد . در خطابهاش مباحث لازم را گرد آورد و در اختيار قلبها گذاشت ، مطالب مورد نياز را تتبّع و استقصاء نمود ، و « حقّ روز غدير » را اداء فرموده و حساب آن را تصفيه نمود و چيزى فرو نگذاشت . اين موقف عظيم اثر خاصى در
هامش
( 225 ) رجوع كنيد به مسند ( احمد بن حنبل ) ج 2 ص 201 ح 964 ط دار المعارف مصر و ترجمة الامام على بن ابى طالب از تاريخ دمشق ( ابن عساكر شافعى ) ج 2 ص 11 ح 507 .