حكمت 472 قال عليه السّلام : ( دربارهء از دست دادن دوست )
تا توانى اى برادر دوستان را مهرورز * آشنايان صميم و مهربان را مهرورز
بر حذر باش اينكه ايشانرا نمائى شرمسار * بلكه ايشانرا ز خوارى ساز دور و بر كنار
1 گر به يارى دوستان را روى غفلت بر غضب * خويشتن را سازى آنگه بر جدائى منتسب
حضرت سيّد رضى آن نيكنام خوشمقال * در خور اين آرمان دارد مقالى ايدهآل
جنبشى كه آن نباشد بر مراد دوستان * دوستانرا هم نمىباشد مراد و آرمان
در چنين رفتار ناموزون نشان غفلت است * پس در اين انديشهها ظنّ و گمان فرقت است
گر نفاق افتاد ( ناهى ) در ميان دوستان * رنج مىگيرد از اين جنجال ، جان دوستان
پايان آخرين جلد ( جلد ششم ) نهج البلاغه 30 / 3 / 79 برابر 16 / 3 / 1421 هجرى ، ( سال امام على ( ع ) ساعت 23 شب ميلاد رسول اكرم ( ص ) در هفته وحدت .