تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 618

مساهمون:

ص٦١٨
در اينجا نيز و دلهاى مستعدّ را آماده پذيرش مىنمائيم ( سعدى در تأييد اين فرمايش گفت
دو چيز طيرهء عقل است دم فرو بستن * به وقت گفتن و گفتن به وقت خاموشى ( سعدى )

حكمت 464 قال عليه السّلام : ( دعاء استسقاء و طلب باران )

بذر نيكوئى چو مىكارى طريقش يادگير * قصد استسقاء « 1 » اگر دارى طريقش يادگير يادگير آئين آن ، از مقتداى خويشتن * در قبال آن طلب كن از خداى خويشتن 1 بار الها نازل آور ابرهاى آب‌دار * بر سر مستسقيان « 2 » و خوشه‌هاى كشتزار ( رام گردان ابرها را در فراز آسمان * آنچنانكه رام دارد اشتران را ساربان ) ( باز گردان ابرهاى نابفرمان جايشان * مثل آنكه اشتران تند خو را ساربان ) ( ابرهاى رام را باران رحمت در بر است * ابرهاى نابفرمان را شرارت در بر است )
جناب سيّد رضى مؤلّف نهج البلاغه فرمايد .
( قول مولى در فصاحت گوى سبقت برده است * جامع گفتار او آب از شگفتى خورده است ) ( ابرهائى كه در آنها رعد و برق و آتش است * در مثل فرمود ، همچون اشتران سركش است ) ( مىجهند و خويش را از بار سنگين مىرهند * پيكر هر راكبى را زير پاى خود نهند ) ( ابرهاى رام و آرام از صواعق عاريند * از رعود « 3 » و آتش و باد و بوارق « 4 » عاريند ) ( خاليند از باد و برق و چيزهاى ترسناك * عاريند از هر زيان و رعب و خشم خوفناك ) ( اشتران رام را مانند آنها ، در مثل * باشد از آنها لحوم و شير و غيره ما حصل )
هامش
( 1 ) استسقاء طلب آب نمودن ( 2 ) مستسقى تشنه ( 3 ) رعود رعدها ( 4 ) بوارق بارقه‌ها