حكمت 415 قال عليه السّلام : ( دربارهء نيل به سعادت )
كارهاى ما اگر آغاز گردد با خدا * باز باشند هر زمان ابواب رحمت روى ما
1 هر كه پنهان و نهان خود رساند بر صلاح * حىّ داور ظاهرش را هم كشاند بر صلاح
آن كه در دنيا بدين خود حمايت مىكند * خالق عالم بدنيايش كفايت مىكند
و آنكه نيكو ساخت بين خويش و بين كردگار * خلق را با او كند خلّاق عالم سازگار
هر كسى انديشه خود پاك سازد از هوى * باز يابد ( ناهيا ) امداد غيبى از خدا
حكمت 416 قال عليه السّلام : ( دربارهء حلم و عقل )
كس نباشد كه در او عيبى نباشد ليك او * مىتواند از طريق حلم ، كسب آبرو
1 حلم پوشانندهء عيب است آن را نيكدار * خوىهاى خوب را با آن براى خود گمار
عقل ، تيغ قاطع است آنجا كه نفست طاغى است * نفس خود با آن بكش گر تند و تيز و ياغى است
هر كسى را ( ناهيا ) حلم و كمالش رهنماست * عيب اگر دارد نهانى است و مكنون در غطاست
حكمت 417 قال عليه السّلام : ( در ترغيب دستگيرى مستمندان )
1 مر خدا را بندگانى ويژه باشد ، در عباد * جملگى باشند محبوب و محّل اعتماد
بهر ايشان نعمتى تخصيص داده كردگار * مستمندان را در ايشان است چشم انتظار