تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 346

مساهمون:

ص٣٤٦
1 فوت حاجت اهون و آسانتر آيد در نظر * از طلب كردن ز افراد و كسان بدگهر ( چون ترا در فوت آن نوميدى است و يأس و غم * ليك ناكس ، موجب شرمندگى هست و الم ) گر مرادت را بر آرد بار منّت مىنهد * آن بسى بهتر كه ( ناهى ) نامرادى غم دهد

حكمت 64 از بيانات آن امام بزرگوار كه ( دربارهء بخشش ) فرموده است

شيعيان را نكته‌اى فرمود مولى از عطا * خوشتر است اموال دنيا را گزارى در بها 1 خجلت از خود دور كن هنگام بخشش اى جواد * بذل كمتر نيز در هنگام حاجت كم مباد گر ترا بذل و عطا كمتر نمايد در نظر * غم مدار اى يار دانا و رفيق خوش گهر گر چه در پندار تو دينار و درهم كمتر است * ليك ( ناهى ) يأس و نوميدى از آن هم كمتر است

حكمت 65 آن بزرگوار در رابطه با ( پاكدامنى و عفاف فرموده )

نكته‌اى فرمود ما را ماندگارى ، از عفاف * اعتبارش را كنند آفاق و انفس اعتراف 1 ( العفاف زينة الفقر ) است و زيب افتقار * ( بر فقيران صبور ، اين نكته باشد افتخار ) شكر نعمت همچنان مستغنيانرا زيور است * ( گر در اين مورد نينديشند جرمى ديگر است ) اهل استغناء فقط اهل منال و مال نيست * گر چه ( ناهى ) جز به ثروت جاى استعمال نيست