تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 324

مساهمون:

ص٣٢٤
صوت حكمت مىرسد بر گوش ، عصر و بامداد * از زبان صاحب حكمت امام پاك زاد شد سئوال از باب ايمان از امير لا فتى * در جواب اين گونه فرمود آن امام خوش لقاء 1 طىّ منطق ، پايهء ايمان پاك و استوار * گشته در روى چهار استون « 1 » محكم برقرار اوّلى صبر است گفتم ، دوّمى هم باور است * ( بهر اهل صبر و باور ، حىّ داور ياور است ) سوّمى از آن دعائم « 2 » ، نام دارد عدل و داد * پايهء پايانى آن ، شد مسمّى بر جهاد
پايهء اوّل از دعائم چهارگانه كه دعامهء صبر است كه داراى چهار شعبه است بشرح ذيل
2 صبر را هم منسقم كرديم و قسمت بر چاهار * ( شرح خواهم داد باعون خداوند هر چاهار ) اوّلى شوق است و در معنى بجنّت اشتياق * لازم آيد طالب آنراز اميال افتراق دوّمى ترس است و مفهومش ز دوزخ بر حذر * خائف آن را ببايد از معاصى دور تر سوّمى زهد است يعنى پارسائى در جهان * پيشگام آن ببايد در مصائب سخت جان قسم آخر از مقام صبر ، باشد انتظار * آن بود كه مرگ را با خويش ديدن در كنار آنكه او بر مرگ دارد انتظار و ارتقاب * در امور خير پيشى مىنمايد با شتاب
پايهء دوّم ، از پايه‌هاى چهارگانه ، يقين و باور است كه در چهار شعبه بشرح ذيل مىباشد
3 از دعائم ، پايهء دوّم يقين و باور است * ( مؤمنان را از يقين تيجان « 3 » زريّن در سر است ) شعبه‌هائى دارد همچون شاخه‌هاى يك چنار * هر يكى در موضع خود استوار و برقرار اوّلى در زيركى و فطنه « 4 » بينا گشتن است * دوّمى در شأن خود دل بر حقيقت دادن است سوّمى از مردم و تاريخ اخذ عبرت است * آخرى كسب روند نيك از هر امّت است
هامش
( 1 ) استون ستون ( 2 ) دعائم جمع دعامه يعنى پايه ( 3 ) تيجان جمع تاج ( 4 ) فطنه چابكى
نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 324 | خطب الإمام علي ( ع ) / علمدارى