بسم اللّه الرّحمن الرّحيم حكمتها و پندهاى آن حضرت ( ع ) و بعضى سئوالاتى كه از آن بزرگوار در روابط گوناگون شده و پاسخ گفتهاند آغاز حكمتها ( در رفتار با فتنه جويان )
حكمت 1
( ابتداى كلمات قصار على عليه السلام )
حمد افزون بر خداوند توانا از عباد * روح پر نور پيمبر ( ص ) جاودانه شاد باد
قال مولىنا على عبد منيب « 1 » كردگار * نكتههائى تازه مملّو از كمال و اعتبار
( جملگى در قالب اندرز و گفتار قصار * از لحاظ معنى و مفهوم و مبنا استوار )
فتنه جويانرا زمان فتنه وقت جنگ و خون * نقش عيّارى بياور باش چون ابن اللّبون « 2 »
آنچنان پشتى ندارد كه زمان اضطرار * تا شوى در حال اطمينان به پشت آن سوار
همچنان پستان ندارد تا صباح و شامگاه * طىّ رسم دامدارى شير دوشى دلبخواه
آنچه گفتيم ، زمانى است كه بين دو پيشوا و حكمران گمراه جنگ و زد و خورد اتّفاق افتد ، مانند فتنهء عبد الملك و ابن زبير ( و حجّاج و ابن اشعث ) ولى اگر يكى حقّ و ديگرى باطل باشد فتنه نيست .
1 وقت فتنه ، اى خردور ، باش هشيار آنقدر * كز وجود تو نگيرد سود بىجا فتنهگر
ليك آن وقتى بود كه آتش جنگ و جدال * گرم گردد در ميان حاكمانى از ضلال
هامش
( 1 ) منيب انابه و توبه كننده
( 2 ) ابن اللّبون اشتر نر دو ساله