تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 256

مساهمون:

ص٢٥٦
دعوت‌آور پيش خود اطرافيان خويش را * بر حضور خود بياور ، فشر دور انديش را جمله را وادار گردان تا كنند امداد ما * ( گر چه ما را هست و خواهد بود امداد از خدا ) كار ما را گر درست انگاشتى و بىريا * با هزار امّيدوارى ، ره بسوى ما گشا ور ترا سستى و اهمال و زبونى روى داد * دور باش و طفره‌رو ، بر تو نباشد اعتماد از حكومت دور تر باش و ز لشكر بر كنار * آنچه بر تو عاريت داديم ، بر ما وا گذار
سوگند بخداى يگانه كه هر كجا باشى ، رهائى نخواهى داشت و كامى نخواهى يافت
2 بر خداى آسمانها مىخورم سوگند ياد * راه چاره بر تو خواهد يافت آخر انسداد تا ترا شير و كره گردد بهم آميخته * همچنان ذوب و مذابت روى جامد ريخته ( اين مثل بر زير و رو كردن اشارت مىكند * مرد جاهل را بهشيارى دلالت مىكند ) ( آن كسى كه خاطرش از امر مولى خسته است * بر فرا رويش طريق رستگارى بسته است ) ( گر خلاف ما روا دارى و راه خود روى * مىشوى در گوشهء خانه ملول و منزوى ) ( خواهد آمد در تو امواج تزلزل بر وجود ) * آنچنان كه مىنخواهى يافت فرصت بر قعود خوف بر تو چيره خواهد شد ز هر سو روز و شب پس نخواهى بود راحت ، از امام و ار عقب
فتنهء اصحاب جمل را مصيبت و ملحمهء « 1 » بزرگ انگار و حادثهء سهل و آسان مپندار
3 فتنهء جنگ جمل آسان نيايد در نظر * لازم است آماده‌تر باشى براى اين سفر بلكه آن درديست بر ما دردناك و جانگداز * اشتر آن را ببايد كرد دارا بر جهاز راه كوهستانى آن را ببايد كرد صاف * ضمن حلّ معضلات ، آماده بايد بر مصاف ( از چنين پيشامد عظمى ببايد بر حذر * مؤمنان غفلت نمىورزند در اين رهگذر )
هامش
( 1 ) پيشامد بسيار بزرگ و جنگى كه كشتهء زياد داشته باشد )
نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 256 | خطب الإمام علي ( ع ) / علمدارى