تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 253

مساهمون:

ص٢٥٣
بود از ايشان ، در دل مردم صبوحى سر كشيد * حدّ قانون ، گشت جارى بر وجود آن پليد ( بود او گويا مغيره ابن شعبه ، حكم ران * ضمن فرمان عمر در شهر كوفه آن زمان ) ( طىّ مستى قىّ كرد آن حكمفرما در نماز * تا فزونى داد بى خود چند ركعت بر نماز ) ( عتبه را هم خالد اندر شهر طائف حدّ زد * اين خبرها در دل تاريخ مانده مستند ) در ميان اين گروه زشتكار و ناسپاس * هست مردى كه مسلمانى ندارد از اساس تا كه مزجاتى رضيخه « 1 » اخذ كردند هر يكى * ( در عوض نفرت كنند از بت‌پرستى اندكى ) 7 گر نبود اين واليان زشت نام و بد نهاد * جنگويانرا نمىخواندم كرارا بر جهاد پس نمىكردم شما را در تكاهل سرزنش * ( ليك ديدم ظلم دشمن مىپذيرد گسترش ) گر نبود اين گونه افردا مخاصم در ميان * ترك تشويق شما را مىنمودم هر زمان گر نمىكرديد آنگه ، با عدوى خويش جنگ * ترك ديدار شما را مىنمودم بىدرنگ
آيا نمىبينيد كه به ديارتان تاختند و همنوعانتان را بروز سياه انداختند و بغارت اموالتان پرداختند
8 خصم ، همنوعان‌تانرا كم نموده از شما * ( جمعى از ياران‌تان را در ربوده از شما ) پس نمىبينيد آيا مر شما را تاختند ؟ * آنچه اندر دست‌تان ديدند ، بيرون ساختند جنگ بر پا مىكنند همراه غارت در بلاد * ( اى دريغا بر شما ، تعطيل كرديد اجتهاد ) ( فتح كرده ابن بوسفيان ز بعضى از نقاط * بر فتوح خود همى بخشد دمادم ، انبساط ) ( پيش تازيد از ره همّت بعون كردگار * تا بلاد خويش ، بر گيريد ، اندر اختيار )
خدا شما را بيامرزد ، از جا برخيزيد و با دشمنان بستيزيد و خود را بر زمين ، گران مسازيد ( قرآن كريم فرمايد :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ما لَكُمْ إِذا قِيلَ لَكُمُ انْفِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ اثَّاقَلْتُمْ إِلَى الْأَرْضِ
« 2 »
هامش
( 1 ) عطيّه و كمك اندك ( 2 ) سورهء توبه آيهء 38