تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 237

مساهمون:

ص٢٣٧
آنچنانكه قطع گردد اصل و نسلت از جهان * بر اساس آيهء قرآن كه دارد در بيان
فَقُطِعَ دابِرُ الْقَوْمِ الَّذِينَ ظَلَمُوا
« 1 »
( در قبال ظلم روز افزون و جور بىامان * قطع گردد ريشهء قوم ستمكار از جهان ) بر خدا دارم برايت از درون دل قسم * ( آن چنان كه ريشهء توحيد دارد در امم ) ( آن قسم كه از فروغ جاودانى جلوه يافت * از ضياء صاف مشكات نهانى جلوه يافت ) گر مقدّر بود ، اينكه با تو آرم روزگار * بين ما را جمع دارد روزگار بىقرار با تو مانم ، روى تقديرى كه دارد اقتضاء * تا كه يابد بين ما حكم خداوند انتهاء ( سورهء اعراف ، طىّ آيهء هشتاد و هفت * حكم ما را قارى ما با تأمّل خواند و رفت ) « 2 »
حَتَّى يَحْكُمَ اللَّهُ بَيْنَنا وَ هُوَ خَيْرُ الْحاكِمِينَ
« 3 »
تا ستمگر كيفر خود را ببيند بين ما * كيفرى را كه مقرّر گشته بر ظلم از خدا هيچ مصباح ستم ، روشن نمانده تا سحر * هست اين رفتار ، ( ناهى ) تا قيامت مستمر
پايان نامهء 55
هامش
( 1 ) سورهء انعام آيهء 45 ( 2 ) سورهء اعراف آيهء 87 ( 3 ) سورهء اعراف آيهء 87
نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 237 | خطب الإمام علي ( ع ) / علمدارى