تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 167

مساهمون:

ص١٦٧
( در وجودت بر وجود آور وجوه امتنان ) * تا بدين‌سان مكتفى باشى به چندين قرص نان ( پس چنين رفتار شايان بر تو عفّت ميدهد ) * از عذاب رستخيز و نار دوزخ ، مىرهد ( يا على ( ع ) هر چند ما از پشت ادوار آمديم * ليك اندرز ترا با جان خريدار آمديم ) ( ناهيا ) اندرز بر ابن حنيف و غير آن * در قفا معطوف ميگردد بكلّ مردمان
و ايضا ، قطعه شعرى در بزرگداشت مقام على عليه السّلام . از شاعر حقير و چاكر مستجير )
يا على ( ع ) اى كان ثبات و وفا * مظهر تسليم و رضاى خدا بهر جهان عروهء وثقى توئى * پيش خدا نفس مزكّى توئى دست خدا بر سر تو سايه زد * سايه زنى بر سر ما مىسزد پند تو و گوش فراگير ما * تير تو و سينهء نخجير ما جمله فدائيم بدل سوزيت * چاكر آن لطف و خوش آموزيت ما همه ايمان ز تو آموختيم * توشهء عقبى ز تو اندوختيم بارخ تو صبح اميدم دميد * دادم ، بايّام سفيدم ، نويد هر كه ترا كرد به خود مقتدا * بيمه شد از محنت روز جزا
پايان نامهء 45