تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 166

مساهمون:

ص١٦٦
اينكه بعد از سال‌ها بر خود نمايد اختيار * طرز رفتار چرنده در چراى مرغزار ( حال آنكه ننگ باشد اين روند نابكار * تا كه مرد ، انديشهء خوردن نمايد اختيار
خوشا كسى كه فرايض خود را انجام دهد و در تنگناى مصائب شكيبا باشد
15 اى خوشا نفسى كه باشد بر وظيفه آشنا * همچنان دارد به انجام فرايض اعتناء با شكيبائى شدائد را نمايد بر طرف * ( روى همّت ، راه كوتاهى بيابد بر هدف ) در شب از خواب گرانجانى گزيند اجتناب * ( راه مرضات خداى خود نمايد انتخاب ) آن زمانكه پينكى « 1 » بر او مسلّط گشت و خواب * اضطرارا تن سپارد بر فراش رختخواب آنچنانكه فرش پندارد زمين را در نظر * دست را همچون گذارد ، جاى بالش زير سر در گروهى كه ز ترس و خوف روز رستخيز * چشمشان دور است از خواب و زمانى كه اشكريز دور مانده جنب ايشان از فضاى خوابگاه * در دم لبهايشان ذكر جلالت از إله دمبدم ضوضاى استغفار دارند از گناه * زين جهت در حالت عادى پريشانند گاه
أُولئِكَ حِزْبُ اللَّهِ أَلا إِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ
اين چنين قومى همه حزب خداى اكبرند * رستگارانند و در دل درّ ايمان پرورند
فاتّق اللّه يا ابن حنيف ، بترس از روز رستخيز و از شكم بارگى و شكم چرانى بپرهيز .
16 فاتّق اللّه ، از طمعكارى ايا ابن حنيف * ( ورنه بر تو چيره خواهد گشت آخر جند حيف ) « 2 » ( بر حذر باش و بپرهيز اينكه ياد اين شكم * بىجهت بازت ندارد از تعالى در همم ) « 3 »
هامش
( 1 ) پينكى چرت ( 2 ) حيف ستم ( 3 ) همم همتّها