تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 156

مساهمون:

ص١٥٦
ايشان عذرش بخواهند و همچنين ، و النّوط المذبذب ، قدح يا كاسهء چوبى را گويند كه بر باركش ميآويزند و بيقرار مىجنبد . ( رجوع به نهج البلاغه )
بر اساس منطق و قول مسدّد از امام ( ع ) * معنى واغل چنين آمد بواژه بر انام آن كه خود ناخوانده رفته در وصف ميخوارگان * ليك آنها دور مىسازد از خود بىامان يا كسى كه دل زند ميخوارگانرا در ميان * با وجود شرب و سرمستى نباشد عضوشان واژهء نوط المذبذب در بيان آن امام ( ع ) * معنىاش در كاسهء چوبينه يابد اختتام كاسهء چوبى كه آن آويزه باشد بيقرار * باركش را ، تا شود تند و سريع و راهوار گر چه شاعر خود نميداند چنين مفهوم را * ليك او تغيير داده چهرهء مرقوم را پند مولى را كسانى ارج و ارزش ميدهند * كاختيارا در ره دين گام مثبت مىنهند بيش از اين از ( ناهى ) نالان نبايد انتظار * در وظيفه پيشگام آمد به قدر كار و بار
پايان نامهء 44