خطبهء 192 در مورد نهى از منكر
( عروة الوثقى علىّ المرتضى خير الانام * ضمن دلسوزى بما تبين نموده اين كلام )
( پس چنين بر ما خطاب است از امير المؤمنين * ايّها الناس اتّقوا اللّه و ربّ العالمين )
( 1 ) در طريق مستقيم از قلّت اهل يقين * مىنشانى از چه رو گرد ملالت بر جبين ؟
اين جهان گسترده خوان است و جماعت دور سر * سيرى آن كمتر است و جوع و رنجش بيشتر
( 2 ) آنچه مردم را رسد سوط عقوبت از إله * دورى از طاعات باشد همچو ارضاء بر گناه
كرده شد پى ، ناقهء صالح بدست يكنفر * اخذ كرد امّا بليّه جملگى را سر بسر
بسكه مجموعا رضا بودند بر آن ماجرا * آن چنان باشد كه بانگ فعقروها بر ملا
ناگهان آمد بلاى كردگار لا ينام * طىّ زلزال زمين و صوت سخت مستدام
بر خروش آمد زمين و بر نوا همچون دمن * چون خروش گاو آهن زير پاى شخم زن
( 3 ) ( هر كه راه راست پيمايد نبيند از زوال * و آنكه در بيراهه ماند ( ما له الّا الضّلال )
( گر رضايت داد جمعى بر خطاى يكنفر * پاى جمعى در ميان باشد نه پاى يكنفر )
ماجراى كربلا با شمر ملعون چيده شد * نام قاتل ليك ( ناهى ) قاتلان ناميده شد )
پايان خطبهء 192