تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 648

مساهمون:

ص٦٤٨
آن عزيزانى كه خود بستند با هم عقد مرگ * ( تا كه ريزند از اعادى خاك ميدان چون تگرگ ) ( ليك آخر جملگى گشتند در خون غوطه‌ور * جان خود كردند بر آئين و دين خود سپر ) رأس‌شان بعد از شهادت بر سلاطين برده شد * ( بر حضور فاجران زشت آئين برده شد )
« نوف بكالى گويد پس از اين كلام امام عليه السلام با دست خود بريش مبارك زده و گريه كرد و فرمود »
( 28 ) آخ از آن اخوان و ياران عزيز و هوشيار * كز دل قرآن تدبّر كرده گشتند استوار در خصوص واجبات انديشه در دل داشتند * در عمل پرداختند و ما بقى بگذاشتند زنده شد با دست آنها ، راه و رسم انبياء * محو شد با مشت ايشان هر خلاف و انحناء وانگهى كه دعوتى آمد به ايشان بر جهاد * طبق رأى پيشوا كردند بر آن اعتماد
ثمّ نادى باعلى صوته پس از آن بآواز بلند فرياد زد - الجهاد - الجهاد عباد للّه .
( 29 ) من شما را بر جهاد و جنگ دعوت ميكنم * اى عباد اللّه ، به استغناء هدايت مىكنم آنچه افزون مىنمايد اعتبار اجتهاد * الجهاد الجهاد الجهاد الجهاد باخبر باشيد من تجهيز لشكر مىكنم * ( حمله را بر دشمن بدكيش از سر مىكنم ) هر كه دارد بر چنين سوداى عظمى عزم جزم * بايدى آماده گردد بىمحابا بهر رزم
نوف بكالى گويد ( در سازماندهى اين گونه تصميم جدّى گرفت )
پس حسين ابن على را كرد ، مير ده‌هزار * قيس را هم چون حسين خود ، امير ده‌هزار با ابو ايّوب انصارى سپاهى مثل آن * غيرشان را هم به اعدادى مشابه همچنان خوشتن هم داشت بر صفّين ، قصد بازگشت * ليك در آن وقت وضع كار ، بدتر مىگذشت