تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 650

مساهمون:

ص٦٥٠

خطبهء 182

الحمد للّه المعروف من غير رؤية . . . سپاس فراوان خداوندى مىباشد كه بدون ديده شدن شناخته شده است .
( 1 ) حمد بىحدّ و سپاس بىنهايت بر خدا * آن خدائى كه از او باشد سماوات العلى آنكه مبدى « 1 » باد و منشى بر جميع ممكنات * و آنكه معروف است بىرؤيت ميان كائنات آنكه بىرنج آفريده عرش و فرش و آدمى * مىشناسندش به آيات و علامات ، عالمى ( 2 ) قادرى كه عالمى را خلق كرده از عدم * با وجود قدرت و ذات الوهى « 2 » با كرم صاحب عزّ قديم است و كمال اقتدار * خواستار طاعت از گردنكشان روزگار با وفور بخشش و بذلى كه دارد بر جهان * برترى دارد بهر مملوك و مالك در جهان چون كه هر مخدوم « 3 » و مهتر پيش رويش كوچك است * در بزرگى ليك ، اينعالم بشأنش اندك است
( بعث انبياء جهت ارشاد انسان و اكمال ايمان است )
( 3 ) ( او كسى باشد كه هر جنبنده را جان داده است * خلق را در بستر اين دهر اسكان داده است ) كرد بهر انس و جن ، پيغمبرانى انتخاب * تا كه بر آنها دهند از جهل و نخوت اجتناب تا بترسانندشان از غدر دهر بىوفا * از مساوى « 4 » و معاصى آنچه دارد بر ملاء تا مثل‌ها آورند از غدر دنيا بهرشان * ( كارزش دلبستگىها را ندارد دهرشان ) خلق را آگاه گردانند روى اهتمام * قصّه‌ها ايفا نمايد از حلال و از حرام
هامش
( 1 ) آفريننده ( 2 ) خدائى ( 3 ) آقا ( 4 ) بد كارگاه‌ها