خطبهء 164 از خطبههاى آن حضرت كه در آن شگفتى آفرينش طاوس را بيان مىفرمايد .
( 1 ) خالق عالم شگفتىهاى افزون آفريد * جمله را با هيأت مخصوص و موزون آفريد
قسمتى جاندار و زنده قشر ناطق چون بشر * قسم ديگر جامد و صامت دلا را چون گهر
قسمتى آرام و ساكن ، همچو پشته پايدار * قسم ديگر چون ستاره ، ذى تحرّك بيقرار
از دلائل ، كرده بر پا بر عوام و خلق خاصّ * آنچه را كه عقلها را داده بر خود اختصاص
جملهء انديشهها روى قبول و اعراف * هستى او را پذيرفته ، بدون اختلاف
و آن دلائل كه اولو الالباب « 1 » بر آن واقفند * اهل علم و هوش و استعزاب آن را واصفند
( 2 ) خلق كرده همچنان انواع و الوان ، از طيور * هر يكى داراى رنگ خاصّ ، از هر نوع و جور
قسمتى را داده سكنى در شكاف درّهها * قسم ديگر در صحارى ، در فراز قلّهها
جملگى داراى بال و شكلهاى مختلف * حال آنكه پيرو حقّند و بر آن معترف
بسته شد بر گردن آنها مهار پيروى * ممتنع « 2 » گرديدهاند از هر خلاف و كجروى
اوج مىگيرند در جوّ و فضاى منفرج « 3 » * در فراز آسمانها ، شادمان و مبتهج
سورهء نحل ايهء هفتاد و نه را خواندهايم * روشنى بخشيده موضع را كه حيران ماندهايم
( قدرت آفرينش همچنان در عالم رؤيت جلوهگرى مىنمايد )
( 3 ) بىنمونه جمله را با آن شگفتى آفريد * استخوان و عضو آنها را بسفتى آفريد
هامش
( 1 ) صاحبان عقلها
( 2 ) منع شده
( 3 ) گشاده