شاهد آن سورهء حجّ آيهء بيست و چهار * ( تا قيامت اعتبارش پايدار و برقرار )
و اختار من خلقه سمّاعا اجابوا اليه دعوته
فرازى ديگر از - كنگرهء جنجال انگيز حجّ
برگزيدگانى از بندگان ، دعوت او را پذيرفتند و در رابطه با اعمال حجّ ، فرمان او را لبيّك گفتند . و خود را در طواف ، بملائكه مطيف « 1 » عرش خدا تشبيه كردند .
دعوت او را پذيرفتند روى اشتياق * امر را گردن نهادند از طريق استباق
ايستادند آشكارا در محلّ انبياء * در مواقيت « 2 » و مواقف ، بىتكلّف بىريا
خويش را تشبيه كردند عاشقانه در مطاف * بر ملكهاى مطيف عرش اعلا در طواف
سود افزون در تجارتگاه عشق و بندگى * حاصل آن قوم گردد در زمان زندگى
رهسپار است هر كسى بر وعدهگاه مغفرت * ( تا بگيرد فيض بىمنّت ز بحر موهبت )
( 47 ) كرده آن بيت مزكّى را نشان دين خود * ملجأ هر بىپناه و مظهر آئين خود
بر وجوب حجّ آن ، امر مؤكّد داشته * حرمتش را طبق حكمت مفترض « 3 » بنگاشته
آل عمران بر چنين مورد اشارت برده است * بر وجوب آن دليل معتبر آورده است « 4 »
حجّ بيت ، حقّ خداوند است مبرم بر عباد * وحى منزل ، آيهء قرآن براى استناد
خطبهء اوّل نمود امر معضل ، ختم شد * اين تشكّل ( ناهيا ) با وحى منزل ، ختم شد
وَ لِلَّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًا
( سورهء آل عمران آيهء 97 ) پايان خطبهء اوّل
هامش
( 1 ) مطيف طواف كننده
( 2 ) مواقيت ميقاتها
( 3 ) مفترض واجب
( 4 ) ( آيه 97 )