تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 440

مساهمون:

ص٤٤٠
رهروان بودند صادق ، در طريق مستقيم * در هدايت پيشگامان ، در معارف مستديم شد نصيب اين بزرگان آن سراى جاودان * ( آن بهشت و باغ رضوان ، آن ديار قدسيان )
( 8 ) اگر در امر جهاد سست عهد و سهل انگار باشيد آخر كارتان به آنجا منجرّ مىشود كه غلام ثقفى بر شما مسلّط خواهد بود .
( در قبال سهل و اهمال « 1 » مكرّر در جهاد * كارتان منجرّ خواهد بود آخر بر فساد ) ( 9 ) مىخورم سوگند بر ايزد ز روى انقياد * مر شما را سلطهء حجّاج يابد ازدياد آن ستم‌گر از تكبّر پشت پا بر حق زند * از تبختر جامهء خود را بنخوت مىدرد سبزهء عمر شما را كه همانا ثروت است * ( جملگى در قبضهء او دستبرد و غارت است ) ( جان‌تانرا مىفشارد خونتانرا مىخورد * مالتان را ظالمانه در تصرّف مىبرد )
( 10 ) اعجاز پيشگوئى امام ( ع ) : ( ايه اباوذحة پس بياور هر چه دارى اى اباوذحه ) مراد از اباوذحه همان حجّاج است . وذح در اصل پشكل گوسفند است كه در اثر سرگين و بول ، زير دمبهء آن بوجود مىآيد و حكايت آن به اين قرار است كه روزى حجّاج نماز مىخواند خنفسائى كه مانند جعل و سوسك است به او روى آورد . گفت آن را از من دور كنيد خدا بكشد گروهى را كه گويند اين هم مخلوق خداست . گفتند پس مخلوق كيست گفت از وذح شيطان است و اين تعبير حجّاج است كه خنفساء را وذح گفته و مردم از پيشگوئى امام ( ع ) هيچى نفهميدند . ولى آنگاه كه حجّاج بر ايشان مسلّط گرديد به مطلب پى بردند . پايان خطبه 115
هامش
( 1 ) كند بودن