خطبهء 108
از فرمايشات على عليه السلام ( در صفات كمال و جلال خداوند و اوصاف فرشتگان و فريب خوردن مردم ازدنيا و بيان حشر و نشر و پارهاى از مناقب رسول اكرم ( ص )
( 1 ) مر خدا را خاضعند اشياء و كلّ ممكنات * كلّ مخلوقات و موجودات و كلّ كائنات
( كلّ شيىء خاضع له ) انس و جنّ و كوه و دشت * ( كلّ شيىء قائم به ) در نهاد و در سرشت
( در دو دست قدرت اويند ارض و آسمان * تابع فرمان و قانونند او را انس و جان )
هر فقيرى را رساند از طريقى بر نوال * هر ذليلى را كشاند سوى عزّ ايدهآل
مىرساند با توان ، هر ناتوان را بر توان * مىدهد بر هر ستمديده محيصى « 1 » با امان
( 2 ) گر كسى چيزى بگويد نطق او را داندى * ور كسى ساكت نشيند سرّ او را خواندى
روزى هر دابّه « 2 » را برّى و بحرى ضامن است * ( آنچه در صخره درون وجر و لانه كامن « 3 » است )
( چشم هر محتاج خاكى و هوائى روى اوست ) * بازگشت مردگان روى عالم سوى اوست
( با فراخى مىرسد از او نياز مور و پيل * رزق هر جنبندهء كم وزن و كوچك يا ثقيل )
( بعد از آنكه امام ( ع ) تسلّط كامل پروردگار بر جنبندگان اعمّ از انسان و حيوان را اثبات مىفرمايد در اينجا ضعف كامل و اظهار عجز بندگان را در مقابل قدرت لا يتناهى آفريدگار جهان تشريح فرموده و آنها را در برابر آن عظمت بىانتها ، تسليم مىفرمايد .
( 3 ) ديدهگان هرگز نديدندت بطور آشكار * تا ز تو گويند اخبارى بوجه اختصار
هامش
( 1 ) فرارگاه
( 2 ) جنبنده
( 3 ) كمين كرده