مثل اشترهاى تشنه ، در مسير آبگاه * آن زمان كه منع مىگردند از آن بين راه
تا كه افتادند طىّ ازدحامى رويهم * دمبدم مقهورتر گشتند هر دم هر قدم
گر شكست آمد ميان ( ناهى ) نباشى نااميد * نااميدىها بسا باشند توأم با اميد
پايان خطبه 106
نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 394
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٣٩٤