خطبهء 99 از خطبههاى ديگر آن حضرت ( اشاره بكشته شدن خود و آمدن حضرت صاحب الزمان عج از جملهء اخبار غيبيّه مىباشد .
( 1 ) حمد بىحد مر خدائيرا كه فضل و بذل او * در جهان مبثوث « 1 » گشته ، نيست جاى جستجو
خلق را مشمول احسانش نموده بىدريغ * ( رزق مرغان را رساند در سطوح و در ستيغ )
( 2 ) آنچه داريم از غنا و وسع و فقر و كاستى * حمد مىگوئيم او را از طريق راستى
در فرائض جمله از وى استعانت مىكنيم * ( تا بدينسان آنچه فرموده اطاعت مىكنيم )
اين جهانرا نيست غير از وى خداى ثانوى * احمد المحمود ( ص ) عبد اوست ، عبد معنوى
اين جهان را نيست شايان پرستش غير از او * ( عبد او خير البشر باشد جهانرا آبرو ( ص ) )
يعنى در مضمون به وحدانيّت او شاهديم * در شهادت بر رسولش دستهاى واحديم
( 3 ) تا فرستاده كه امرش را نمايد آشكار * بندگانش را شناساند ، وجود كردگار
پس خدا را كرد تبليغ رسالت آن جناب * با درستى و امانت ، آن رسول مستطاب
رفت از دنيا به نام رهنمون و رهنما * در وظيفه لحظهاى غافل نگرديد از خدا
آنگاه كه آن بزرگوار يعنى حضرت محمّد صلّ اللّه عليه و إله از دنيا رحلت فرمود با اينكه بيرق و نشانههاى حقّ مانند رهنمايان به خدا و قرآن و ائمّه عليهم السّلام را در مقام خود قائم ساخت ولى در فقدان خود ثلمهء بزرگى را در ميان ما باقى گذاشت :
آن زمانكه رخت رحلت بست از ما آن جناب * بيرق حق را بلند آورد در جا آن جناب
هامش
( 1 ) گسترده