خطبهء 83 از سخنان آنحضرت دربارهء گفتار نادرست عمرو ابن عاص و توبيخ و سرزنش او )
عاص ابن وائل بر حسب ظاهر پدر عمرو بود و با رسول خدا ( ص ) دشمن بود .
و عمرو هم با على ( ع ) دشمنى داشت با عيب جوئيهاى ننگبار مىخواست محبّت او را از دلها بيرون نمايد . و از راه دروغ به مردم شام مىگفت چون على شوخى و مزاح مىنمايد و در اصلاح امور پيش قدم نيست لذا صلاحيّت رهبرى ندارد .
لذا على عليه السّلام نادرستى منطق او را اثبات مىكند و گفتار او را به عنوان بهتان قلمداد مىنمايد .
( 1 ) اى شگفتا از چنين فرزند و ابن زانيه * فاسق و طغيانگر و مفتون دهر فانيه )
اين همان فرزند عاص است و بنام عمرو عاص * چهرهء او ناشناسا نيست بين جمع خاص
مادر او روسپى بود و به مردان آشنا * داشت با مردان بيگانه ، نهانى التقاء
فردى از آنها همان فرزند وائل بود ( عاص ) * تا از و هم فرد نامشروع به نام عمرو عاص
پس چنين مردى كه او را نيست از ايمان فروغ * بىمحابا شاميان را سخت مىگويد دروغ
او على را بجامعهء شام چنين معرّفى مىنمايد كه على مردى شوخ طبع و بازيگوش است
اينكه هستم مرد شوخ و شوخ طبع و پر خروش * ( گاه بازى مىكنم گه بىقرارم گه خموش )
( يا از اين برنامه استقبال دارم آرزو * شوخ طبع و بذله گويم ، طنز جو و طنزگو )
منطق او در حقيقت نادرست و باطل است * آنچه او را در دل آيد ناسزا و عاطل است
امام عليه السّلام دروغ را بدترين گفتار و دروغگو را عامل فساد مىشمارد