تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 240

مساهمون:

ص٢٤٠

خطبهء 76

از سخنان آنحضرت است ( زمانيكه سعد ابن عاص از جانب عثمان حاكم كوفه بود براى حضرت در مدينه هديه و نامه‌اى فرستاد كه من به غير از عثمان براى هيچ كس اينقدر هديه نفرستاده‌ام حضرت چون نامه را خواند فرمود .
( 1 ) ( در تراث « 1 » حقّهء اموال ختم الانبياء * جمله حق دارند ، مخصوصا عظام الاولياء ) پس چرا آل اميّه زين تراث حقّه‌ام * مىدهند آخر به من از حيث قدر و كيف ، كم ؟ آنچنانم زان حقوق حقّه كمتر مىدهند * كز لبن بر بچّهء اشتر ز مادر مىدهند ( آن چنان ميراث مانده ، از رسول پاكياد * حاصلى بود از دليرىهاى مولا در جهاد )
حضرت ، در اينجا سوگند ياد مىكند كه اگر روزى بر سرير قدرت جلوس كند و بر اريكهء حكومت تكيه زند با اين گروه زشت پندار چه رفتارى خواهد داشت
( 2 ) بر خدا ، چرخيد اگر اين چرخ بختم در مدار * خواهم آوردن از آن توده دمار از روزگار پرت خواهم كرد دور از گرد خويش و اقربا * آن گروه ضالّه را سوگند باشد بر خدا دور خواهم كرد از خود آن جماعت را به زور * آنچنانكه گوشت زائد را بر اندازند دور
مرحوم سيّد رضى مؤلّف نهج البلاغه چنين فرمايد : معنى ليفوّقوننى كه در نهج البلاغه فرمايش آن حضرت است ، اينست كه از بيت المال بسيار اندكى به من مىدهند و آن از مادّه ( فواق ) يعنى يك بار شير دادن به بچّه
هامش
( 1 ) تراث ميراث عربى