شتر از مادر است .
و همچنين و ذام « 1 » كه در نهج البلاغه است جمع وذمة مىباشد به معنى شكنبه يا گوشتهاى سفيد بىمصرف در كنار جگر و گوشت است كه به خاك افتاده و آلوده شده باشد .
نظريهء سيّد رضى راجع به اين خطبه :
حضرت سيّد رضى گويد ز ارباب نفاق * عدّهاى كه بر على ( ع ) دادند سهمى چون فواق « 2 »
( نيستند آن عدّهء مذكور جز اهل شقاق * مفتيان دادند در اين باب رأى اتّفاق )
بر فواق هم معنى و مفهوم شيرين در بر است * اكل نوزاد شتر ، بارى ز شير مادر است
گوشتهاى زائد هم باشند موسوم بر وذام * مصرف آن گوشتها را كس ندارد التزام
گوشتهائى كه ندارند هيچ چيزى از لباب « 3 » * بر زمين افتاده و آلوده گشته بر تراب
( ناهيا ) سيّد رضى را محترم دار و عزيز * تا شفيعت بوده باشد ، بامداد رستخيز
پايان خطبهء 76
هامش
( 1 ) وذام جمع وزمة شكنبه و زوائد گوشت
( 2 ) فواق آن مقدارى از شير مادر كه به بچّه اشتر مىدهند
( 3 ) لباب برگزيده چيزى