تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 228

مساهمون:

ص٢٢٨
( 3 ) از شما اين گونه گويندم كه گفتيد اين خبر * كابن بوطالب بسى در كذب دارد دست‌تر قاتل اللّه تعالى جمعكم بالاتّفاق * اين چه گفتاريست با اين بوى گنده از نفاق ؟ بر كه مىگويم دروغ محض ، آيا بر خدا ؟ * يا كه در حقّ امام و پيشواى انبياء ( ص ) ؟ گر خدا را گفته باشم اين سخن مقدور نيست * پس كسى كه اوّل ايمان بر خدا آورد كيست ؟ گر رسول اللّه را گفتم ، كه او را ابتداء * در نبوّت كرده‌ام تصديق ، با صد مرحبا ( 4 ) قول‌تان كذب است و در صحّت ندارد جايگاه * پشتبان اين سخن سوگند باشد بر إله ليك گفتارم صحيح و بر اساس منطق است * شاهد اين ادّعاى من نبىّ صادق است ( ص ) ( من از او آموختن توحيد و درس اعتقاد * واجب آمد بر انام از حال تا يوم التّناد ) آنزمان حاضر نبوديد از پيغمبر بشنويد * گر سزاوارى شما را بود نائل مىشديد ( 5 ) ( واى بر امّ كسى كه راه را كج مىكند * راه خلقى را بسوى ما معوّج مىكند ) از ره تكذيب ، با من خصم گشته بر ملا * بر چنين فرزند ، امّ او نشيند بر عزا مر شما را ياد دادم بىتوقّع هر سخن * گر شما را بود استعداد كافى بر سخن زود باشد كه به كيفر مىرسيد و انتقام * رويتان شمشيرها آيند بيرون از نيام بهر ايشان ناهيا قرآن به فرياد آمده * آيهء هشتاد و هشت سورهء صاد آمده « 1 »
پايان خطبهء 70
هامش
( 1 ) و لتعلمنّ نباه بعد حين