پرش به محتوای اصلی

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحه 197

پدیدآورندگان:

ص۱۹۷
در درنگ امر جنگم بود ما را اين صلاح * كاحتمال سوق جمعى از ضلالت بر فلاح « 1 » تا بما ملحق شده يابند از نار ايمنى * ديدهء كم نورشان گيرد ضياء و روشنى ( 3 ) اين تأمّل كردنم بسيار احبّ است اينكه من * رأس ايشانرا جدا سازم به شمشير از بدن گر چه ايشان از ضلالت رويگردان نيستند * در قيامت روى در روى گناهان ايستند ( ليگ بعضى را اگر توفيق ايزد همره است * رستگارى همره او باد ، گر چه گمره است ) ناهيا دلسوزى مولاى ما را درك كن * سايهء پهناور ملك هما را درك كن
پايان خطبهء 54
پاورقی
( 1 ) فلاح رستگارى