خطبهء 56
از خطبههاى آن حضرت براى اصحاب خود ( اهل كوفه كه به آنها خبر مىدهد از بلائى كه بعد از آن بزرگوار به آن مبتلا مىشوند و فرموده است كه در آنزمان چگونه رفتار نمايند .
( 1 ) من همى ترسم ز استيلاى مرد پرخورى * بر شما بعد از من و عصر عدالت پرورى
غالب آيد بر شما آن مرد پست و بىخرد * خواهد آن را كه نيابد ، گر بيابد مىخورد
( حين خوردن در سر سفره بگفتا اين چنين * خسته گرديدم ز خوردن ، سفره از پيشم بچين )
( آن شكمباره به نفرين رسول پاك جان * مبتلا گرديد ضمن داستانى آنزمان )
( آن مرد معاويه است و اكنون قضيّهء شكمبارگى آن را اجمالا ميخوانيم ) گفتهاند پر خورى معاويه در اثر نفرين حضرت رسول ( ص ) بود وقتى كه كسى را به طلب او فرستاد برگشت كه به خوردن غذا مشغول است دگر باره فرستاد باز همين طور ، پس حضرت فرمود ( اللّهم لا تشبع بطنهء خدايا شكم او را سير نكن )
جمله مىآييد از دستش به سختى بر ستوه * فاقتلوه ، ليك مىدانم همى ، لن تقتلوه
( 2 ) زود باشد مر شما را امر سبّم « 1 » ميدهد * بر برائت جستن از من حكم مبرم ميدهد
سبّ داريدم چو بر من رتبت آرد در مقام * بر شما هم مايهء عتق و رهائى از خصام « 2 »
ليك بيزاى نخواهيد جست از من چونكه من * ( اوّلين شخصم در ايمان بر رسول ( ص ) مؤتمن )
بر اساس فطرت و ايمان تولّد يافتم * ( با شجاعت يارى دين خدا بشتافتم )
هامش
( 1 ) سبّ دشنام
( 2 ) خصام دشمنان