خطبهء 55
از سخنان آنحضرت ( كه در آن ثبات قدم خويش و اصحاب رسول خدا را بيان فرموده و اصحاب خود را به جهاد در راه خدا و جنگ با دشمنان ترغيب نموده و از سستى در اين امر سرزنش مىنمايد . )
( 1 ) آن زمان كه زندگانى با پيمبر داشتيم * همچنو همسنگر و همرزم و ياور داشتيم
در ره ترويج اسلام و صراط مستقيم * از تمام اقرباى خويش گردن مىزديم
پيكر آباء و ابناء را به ضرب تيغ تيز * مىكشانيديم بر خاك مذلّت در ستيز
همچو با اعمام « 1 » و اخوان بر نزاع برخاستيم * ( بهرشان اعمال كرديم آنچه را كه خواستيم )
اين شجاعت زهر چشم از دشمن ما مىربود * همچنان بر اعتقاد و باور ما مىفزود
همچنان ثابت قدم مىكرد ما را در صراط * مىنمود افزون ميان ما و رحمان ارتباط
سعى ما را بيشر مىكرد و افزون در جهاد * صبر ما را در غم و ايمان ما را بر معاد
( 2 ) آن زمان اين گونه ما را بود قانون در نبرد * مىفتاد از ما و دشمن همنبردى بر نبرد
همچو فحلينى « 2 » كه با هم اوفتاده بر ستيز * گاه آن را چيرگى و گاه اين را در ستيز
تا كدامين ، ديگرى را بذل دارد جام مرگ * برفشاند بر سر او از وداع جان ، تگرگ
صداقت واژه ايست جان فزا ، كه در عمق جان و روان جاى دارد و محصول آن ايثار و شهادت در راه خداست
( 3 ) چون خدا ايثار ما را ديد و صدق پشتكار * دشمن سرسخت ما را كرد زار و پست و خوار
با نصيب فتح و پيروزى و نصر كردگار * يافت اسلام و امور دين ، نظام و اعتبار
هامش
( 1 ) اعمام عموها
( 2 ) فحلينى دو فحل يا دو جنس نر