17 . آيت اللّه شيخ لطف اللّه صافى : « قرآن معجزه پيامبر ما محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مىباشد و آن كتابى است كه به هيچ وجه باطل در آن راه نيافته و فصحاء از آوردن يك سوره و يا يك آيه ، مانند آن عاجز ماندهاند و عقل بلغاء و بزرگان ادب را متحير نموده است .
هنوز هم بعد از گذشت 14 قرن احدى از بلغاء قادر به آوردن مثل آن نبوده و كسى هم در قرنهاى آتيه و عصرهاى آينده نخواهد توانست و هر روز هم درستى خبر خداوند
فَإِنْ لَمْ تَفْعَلُوا وَ لَنْ تَفْعَلُوا . . .
ظاهرتر مىگردد . و اين ، همان قرآنى است كه روح و حيات و وجود و قوام امت اسلام به آن است و اگر قرآن نبود ، ما هيچ ارزش و شخصيتى نداشتيم و آن قرآن ، تمام همين قرآن موجود بوده كه در آن سخن بشر وجود ندارد و تمام سورهها و آياتش به صورت قطعى و متواتر بوده و هيچ شكى در آن نيست و ضرورت و عقل و نقل قطعى و متواتر بر آن دلالت دارد و اين ، قرآن شيعهء اماميه است و هيچ نقص و زيادتى در آن صورت نگرفته و هيچ كس قائل به آن نيست مگر جاهل و يا كسى كه افكار غير عادى داشته باشد . »
از مجموعه كلمات علماى اسلام نتيجه مىگيريم كه همه آنان معتقد به عدم هر گونه تحريفى در قرآن كه به اعجاز آن زيان برساند هستند و اقوال شاذ و نادر به هيچ وجه نبايد معيار قضاوت و اسناد تحريف به عموم شيعيان باشد ، مگر آنكه مدعى ، غرضى جز مشوش كردن اذهان و تحريك عواطف عليه شيعيان نداشته باشد . البته امثال احسان ظهير كه فتواى كفر اماميه را صادر كردهاند به اين سخنان راضى نمىشوند و ادعا مىكنند كه اعتراف علماى تشيّع به عدم تحريف قرآن ، چيزى جز دروغ و فريب نيست ، زيرا آنان معتقد به اصل « تقيّه » كه نوعى فريبكارى است مىباشند ، لذا حتّى اگر قائل به عدم صيانت كلام الهى