12 - على عليه السّلام فرمود : وحدتى ترسناكتر از عجب نيست .
13 - امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : اى بندگان خدا بدانيد كه مؤمن در شب و روز به خود بد گمان مىباشد و همواره اشك مىريزد و ناله مىكند ، شما مانند گذشتگان باشيد آنها كه قبل از شما گذشتند ، آنها دنيا را چنان دانستند كه از آن دست خواهند كشيد و مانند مسافران اين منزل را ترك خواهند كرد .
14 - اصبغ بن نباته گويد : على عليه السّلام در يكى از خطبههاى خود پس از حمد خدا و ثناء بر رسول صلى اللَّه عليه و آله فرمود : من شما را به تقوى و پرهيزكارى دعوت مىكنم ، اطاعت خداوند به صاحبانش سود مىرساند و دشمنان خدا با معصيت به خود زيان مىرسانند .
كسانى كه از روى عمد خود را به ضلالت افكندهاند و گمان مىكنند كه در هدايت بسر مىبرند همه در هلاكت هستند و عذر آنها هم پذيرفته نخواهد شد ، و يا كسانى كه حق را ترك كردهاند و گمان مىكنند آن ضلالت مىباشد .
شايستهترين وظيفهاى كه يك حاكم نسبت به مردم دارد آن است كه آنها را به طرف خداوند هدايت كند و وظائف دينى را به آنها تعليم دهد ، بر ما لازم است كه دستورات و اوامر خداوند را براى شما بازگو كنيم و شما را به انجام آنها امر نمائيم .
ما وظيفه داريم منهيات پروردگار را به شما برسانيم و همگان را از آن مطلع سازيم تا شما منهيات را انجام ندهيد و احكام خدا را در ميان مردمان دور و نزديك منتشر سازيم و در اين باره باكى هم نداريم حق را هر جا باشد اجرا مىكنيم و به زيان هر كس باشد مورد عمل قرار مىدهيم .
من مىدانم آنها فقط در آرزوها و پندارها زندگى مىكنند و يك مشت موهومات را دين مىدانند ، آنها مىگويند ما با نمازگزاران نماز مىگذاريم ، و با مجاهدان جهاد مىكنيم ، هجرت كرديم ، و با دشمنان جنگ نموديم ، همه اين كارها را گروهى انجام مىدهند .
ايمان به آرايش ظاهرى و آرزوها نيست ، نماز وقتى دارد كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى) — صفحة 207
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٠٧