آشاميدنيها خوددارى مىكند ، زكات همان گونه است كه پيامبر آن را واجب گردانيد ، بواسطه زكات خويشتن را پاك سازيد .
از مواعظ پند گيريد و به آنها گوش فرا دهيد ، جنگجو كسى است كه با دين خود جنگ كند ، خوشبخت كسى را گويند كه از ديگرى عبرت گيرد ، اينك من شما را نصيحت مىكنم ، و شما نزد خداوند برهانى نداريد من اين سخنها را مىگويم ، و از خداوند طلب رحمت مىكنم .
15 - فضل بن يونس گويد : امام ابو الحسن عليه السّلام فرمود : بيشتر بگوئيد بار خدايا ما را از كسانى كه ايمان آنها عاريه و موقت هست قرار نده ، و مرا از مقصر بودن بيرون مكن راوى گويد : عرض كردم معناى عاريه را دانستم و آن كسى است كه ايمان از آن سلب مىگردد .
اما معنى تقصير را ندانستم ، امام عليه السّلام فرمود : هر كارى كه براى خداوند مىكنى خود را در نزد خويشتن مقصر بدان ، زيرا مردم در كارهاى مربوط به خداوند همواره مقصر هستند و كوتاهى مىكنند ، مگر كسانى كه خداوند آنها را حفظ كرده باشد .
16 - حسن بن جهم گويد : از ابو الحسن عليه السّلام شنيدم فرمود : مردى در بنى اسرائيل چهل سال خداوند را عبادت كرد ، و بعد از آن براى تقرب به خداوند يك قربانى به خداوند تقديم كرد ولى قربانى او مورد پذيرش قرار نگرفت .
آن عابد متوجه نفس خود شد و گفت : اين عدم پذيرش از ناحيه تو مىباشد و من اين چوب را از ناحيه تو مىخورم ، و تو در اينجا گناهكار هستى ، در اين هنگام خداوند به او وحى كرد اين عمل تو از آن عبادت چهل سالهات بهتر است .
17 - سعد بن خلف از موسى بن جعفر عليه السّلام روايت مىكند كه فرمود : همواره كوشش داشته باش و خودت را همواره مقصر بدان كه خداوند را بطور شايسته عبادت نكردهاى همان گونه كه سرور آدميان فرمود : ما آن طور كه شايسته هستى تو را عبادت نكردهايم .
18 - جابر گويد : امام عليه السّلام فرمود : اى جابر خداوند هيچ وقت شما را از نقص
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى) — صفحة 209
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٠٩