به طرف كوه طور براى مناجات مىرفت ، گفت : بار خدايا خزائن خود را به من نشان بده ، فرمود : اى موسى من هر گاه بخواهم چيزى را ايجاد بكنم به او مىگويم وجود پيدا كن او هم وجود پيدا مىكند .
گفت : بار خدايا كدام يك از مخلوقات نزد تو مبغوضتر مىباشند فرمود : آن كسى كه مرا متهم مىكند ، كدام يك از مخلوقات تو را متهم مىكند ، فرمود : كسانى كه از من خير مىخواهند من هم به آنها خير مىدهم ، ولى او در اينجا مرا متهم مىكند و به حكم و قضاء من راضى نمىگردد .
37 - حمزة بن حمران گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : ابو جعفر باقر عليه السّلام از منزلش بيرون شد و به بيابانهاى اطراف شهر رفت و بر ديوارى تكيه داد و در انديشه فرو رفت ، در اين هنگام مردى رسيد و گفت : اى ابو جعفر چرا محزون هستى .
اگر اندوهت براى دنيا مىباشد كه روزى خدا در آنجا به نيكوكار و بدكار مىرسد ، و يا براى آخرت غمگين هستى كه خداوند در وعدههاى خود صادق است و او روز قيامت حاكميت و اقتدار دارد .
امام عليه السّلام فرمود : من در فتنه پسر زبير فكر مىكنم و حزنم براى آن است .
آن مرد گفت : آيا مشاهده كردهاى كسى كه از خداوند مىترسد خداوند او را نجات ندهد ، و يا ديدهاى كسى كه بر خداوند توكل نمايد خدا او را كفايت نكند ، و يا كسى كه از خداوند طلب خير كند خدا خيرى به او ندهد ، امام باقر عليه السّلام فرمود آرى چنين است و اين مرد خضر عليه السّلام بود .
38 - امام رضا عليه السّلام از پدرانش روايت مىكند كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله مىفرمود :
خداوند فرموده : هر مخلوقى كه به مخلوق ديگرى متوسل شود و مرا فراموش كند ، اسباب و وسائل آسمانها و زمين را از او خواهم گرفت .
اگر از من چيزى بخواهد به او نخواهم داد ، اگر دعا كند اجابت نمىكنم و اگر مخلوقى در خانه من بيايد و به من توسل پيدا كند آسمان و زمين را ضامن روزى او مىگردانم ، از من هر چه بخواهد مىدهم ، و هر دعائى بكند اجابت مىنمايم ، و اگر
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى) — صفحة 148
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٤٨