128 - همو از محمّدبن عبيداللَّه نقل كرده ، مىگويد : چون ابوالحسن عليه السلام درگذشت ، خزانه ( بيتالمال ) را غارت كردند ، به ابومحمّد عليه السلام خبر دادند دستور داد تا در بزرگ را ببندند ، سپس اهل حرم و خانواده و غلامان را خواست به يكايك آنها فرمود : « آن مال چنين و چنان را بازگردان ! » و خبر مىداد و او باز مىگرداند تا جايى كه هيچ چيز از خزانه مفقود شده نماند مگر عيناً با مشخصّات پس دادند ؛ و حمد و سپاس مخصوص پروردگار جهانيان است . « 1 »
129 - از محمّدبن عبيداللَّه نقل كرده ، مىگويد : روزى نامهاى راجع به اختلاف دوستداران ايشان نوشتم و از آن حضرت خواستم كه دليلى روشن بيان كند ، در پاسخ من نوشت : « همانا خداى تعالى صاحبان خرد را مخاطب قرار داده است و هيچ كس بيش از آنچه خاتم پيامبران و سرور رسولان صلى الله عليه و آله و سلم دليل و معجزه آورد ، نياورده است ، با وجود اين گفتند : كاهن است و يا جادوگر و دروغگوست ! پس خداوند هر كه را هدايت خواست هدايت كرد ، جز اينكه دلايل ، آرام بخش بسيارى از مردم است .
توضيح اينكه خداوند جلّ جلاله به ما اجازه مىدهد ، حرف مىزنيم و اجازه نمىدهد ساكت مىمانيم ! و اگر خدا مىخواست كه حق ما را ظاهر نسازد پيامبران را كه بشارت دهنده و بيم دهنده برانگيخت در حال ضعف و قوّت در اوقاتى حق را منتشر مىكردند و در اوقاتى سخن مىگفتند تا خدا فرمان خودش را صادر كند و مردم حكم او را در طبقات
هامش
( 1 ) - اثبات الوصيّه : ص 239 .