تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مسند الإمام الكاظم (ع) (مسند امام الكاظم ع) (فارسى) — صفحة 359

مساهمون:

ص٣٥٩
ندارد مگر بىنيازى او را در خودش قرار دهم ! و متوجّه آخرتش سازم و كار و شغلش را كفايت كنم و آسمان‌ها و زمين را ضامن روزى او گردانم و خود در كنار هر تاجرى منفعت تجارى او باشم ! اى هشام ! كليد هر بدى خشم است ، كامل‌ترين مؤمن در ايمان خوشخوترين آنهاست . اگر با مردم در ارتباطى تا مىتوانى در احسان و خدمت بالادست ايشان باش ! اى هشام ! اهل مدارا باش زيرا كه مدارا ميمون و بدخلقى شوم است براستى كه مدارا و نرمش و نيكوكارى و خوش‌خلقى خانه‌ها را آباد و روزى را مىافزايد . اى هشام ! اين سخن خداى تعالى :
« هَلْ جَزاءُ الْإِحْسانِ إِلَّا الْإِحْسانُ »
« 1 » هم دربارهء مؤمن جارى است و هم دربارهء كافر و دربارهء نيكوكار و بدكار ! هر كه را احسانى كردند پاداشى لازم است . پاداش اين نيست كه همان كارى را بكنى كه او كرده است مگر فضلت را بنمايانى و اگر همان كنى كه او كرده است فضيلت آغازگرى احسان از آنِ اوست . اى هشام ! براستى مثل دنيا مثل مار است كه تماسش نرم ولى درونش زهر است ؛ مردان خردمند از آن برحذر ولى كودكان با دست او را لمس كنند ! اى هشام ! بر طاعت خدا صبور باش ، و در برابر معاصى خدا استوار باش ! دنيا همان لحظه است كه گذشته نه شادى دارد و نه غم و آنچه نيامده است كه نمىدانى چيست ؟ بنابراين در همان ساعتى كه هستى صبور باش چنان كه بر تو غبطه خورند !
هامش
( 1 ) - رحمان / 60 : آيا پاداش نيكى چيزى جز نيكى است ؟