اى هشام ! دنيا چون آب دريا ( شور ) است هر چه تشنه كام بيشتر بنوشد بيشتر تشنه شود تا او را از پا درآورد .
اى هشام ! از خودبزرگ بينى بپرهيز كه هر كس در دل او به وزن خردلى تكبّر باشد وارد بهشت نگردد . بزرگى سزاوار خداست ، هر كه با وى در اين خصلت بستيزد ، به رو در آتش دوزخ سرنگون سازد
اى هشام ! از ما نيست ( شيعهء ما نيست ) كسى كه هر روز به حساب خود نرسد ، اگر عمل خوبى كرده بر آن بيفزايد و اگر بد كرده است از خدا آمرزش طلبد و به درگاه او توبه كند .
اى هشام ! دنيا به صورت زن كبودچشمى براى حضرت مسيح مجسّم شد ، عيسى به او گفت : چند شوهر كردهاى ؟ گفت : بسيار ! فرمود : همگى تو را طلاق دادند ؟ گفت : نه بلكه همه را كشتم . مسيح گفت : پس واى به حال شوهران زندهات كه از گذشتهها عبرت نمىگيرند !
اى هشام ! نور پيكر در چشم است ، اگر چشم بينا باشد تمام بدن از آن روشنند و نور جان عقل است و اگر بنده عاقل باشد پروردگارش را به چشم دل ببيند و چون پروردگارش را با چشم دل ببيند دين خود را بهخوبى بشناسد ولى اگر نسبت به پروردگارش نادان باشد دينى براى او نماند . همانطورى كه تن آدمى بدون جان نمىماند بلكه با جان زنده است دين انسان نيز نماند مگر با دليل روشن و دليل روشن و راست پابرجا نشود مگر با عقل .
اى هشام ! زراعت در دشت رويد نه در سنگلاخ ، همچنين حكمت در دل متواضع آباد گردد نه در دل متكبّر ستمپيشه ، زيرا كه خدا تواضع را ابزار عقل قرار داده و تكبّر را ابزار نادانى ، مگر نمىدانى هر كه سر به
مسند الإمام الكاظم (ع) (مسند امام الكاظم ع) (فارسى) — صفحة 360
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٣٦٠