على بنمحمّد نوفلى مىگويد : پدرم نقل كرد كه اين بهخاطر سخنچينى يحيى بن خالد راجع به موسى بن جعفر عليهما السلام بود كه هارون الرشيد پسرشمحمّد بن زبيده را در دامن جعفر بنمحمّد بن اشعث نهاده بود و اين كار يحيى را ناراحت كرد و با خود گفت : هرگاه رشيد بميرد و كار به دست محمّد بيفتد دولت من و پسرانم پايان يافته است و زمام امر به دست جعفر بنمحمّد بن اشعث و فرزندانش مىافتد زيرا كه جعفر مشهور به تشيّع بود ؛ براى او ابراز داشتند كه وى ( محمّد بن زبيده ) به مذهب اوست جعفر خوشحال شد و تمام كارهاى او ( محمّد ) را به او سپرد و عقيدهء خود را دربارهء موسى بن جعفر ( عليهما السلام ) به وى گفت .
همين كه يحيى از مذهب جعفر بنمحمّد بن اشعث مطلع شد ، نزد هاورن از او سعايت كرد و رشيد هم كه به جايگاه او و پدرش در يارى خلافت توجه داشت ؛ همواره در اوّل و آخر كار خود نظر او را مقدّم مىداشت و يحيى نيز پيوسته او را راهنمايى مىكرد تا اينكه روزى بر هارون الرشيد وارد شد و اظهار احترام كرد و بين آنها سخن از امتياز جعفر بهخاطر حرمت خودش و پدرش به ميان آمدو آن روز هارون دستور داد بيست هزار دينار به او بدهند و يحيى از اينكه چيزى دربارهء او بگويد ، خوددارى كرد تا اينكه شب شد ، به هارون گفت : يا اميرالمؤمنين [ ! ] من راجع به جعفر و مذهب او به شما خبر مىدادم و شما تكذيب مىكرديد ولى اكنون يك مطلب قطعى وجود دارد ! هارون پرسيد : آن مطلب چيست ؟
يحيى گفت : هيچ مالى از هيچ طرفى از اطراف به دست او نمىرسد مگراينكه خُمس آن را براى موسى بن جعفر مىفرستد و ترديدى ندارم كه در مورد بيست هزار دينارى كه دستور پرداخت آن را داديد ، همين
مسند الإمام الكاظم (ع) (مسند امام الكاظم ع) (فارسى) — صفحة 109
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص١٠٩