تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — صفحة 375

مساهمون:

ص٣٧٥
خداى تعالى
« كانَتا رَتْقاً »
يعنى آسمان بهم پيوسته بود ، باران نمىباريد و زمين به هم پيوسته بود دانه‌اى نمىروياند ، همين كه خداى تبارك و تعالى خلق را آفريد و از هر جنبده‌اى در آن گسترد ، آسمان را به باران گشود و زمين را به گياهان دانه‌اى » . شامى گفت : گواهى مىدهم كه تو از فرزندان پيامبرانى و علم تو از علم ايشان است . « 1 »

بهشتيان

36 - محمّدبن يعقوب ( كلينى ) از محمّدبن اسحاق مدنى به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است ، فرمود : « از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم راجع به قول خداى تعالى :
« يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِينَ إِلَى الرَّحْمنِ وَفْداً »
« 2 » پرسيدند ، فرمود : يا على وَفْد ( هيأت اعزامى ) جز گروه سواره نمىشود ؛ آنان مردانى خدا ترسند كه خدا آنها را دوست مىدارد ، آنها را ويژگان قرار داده و اعمالشان را پسنديده و پرهيزگاران ناميده است . سپس فرمود : يا على ! بدان ، سوگند به خدايى كه دانه را شكافت و موجود زنده را آفريد ، آنان از قبرهاشان بيرون مىآيند در حالى كه فرشتگان بر شترانى از شتران عزّت به استقبال آن‌ها مىروند كه جهاز شتران از طلاى درّ و ياقوت نشان و زنگ شتران از استبرق و حرير و پوزبند آنها از چوب ارغوان است . آنها را به سمت محشر پرواز مىدهند ، با هر فرد از آنها هزار فرشته
هامش
( 1 ) - كافى : 8 / 64 . ( 2 ) - مريم / 85 : در آن روز رستگاران را دسته جمعى به سوى خداى رحمان محشور مىكنيم .