از آن آفريده است و آن آب است كه همه چيز را از آن آفريد و نسبت همه چيز را به آب ولى آب را به چيزى منسوب نساخت و باد را از آب آفريد .
سپس باد را به آب مسلّط كرد و باد آب را شكافت تا اين كه از آب كف به وجود آمد آن اندازه كه خدا خواسته بود و از آن كف زمين سفيد پاكيزهاى را خلق كرد كه در آن ، شكاف ، سوراخ ، بالا و پايين و نباتى نبود ، سپس آن را پيچيد و روى آب قرار داد ، آنگاه آتش را از آب آفريد پس آتش دل آب را شكافت تا اين كه از آب دود بلند شد به قدرى كه خدا خواسته بود بلند شود . و از آن دود آسمان صاف و پاك را آفريد كه در آن شكاف و سوراخ نبود و آن است ، قول خداى تعالى :
« السَّماءُ بَناها رَفَعَ سَمْكَها فَسَوَّاها وَ أَغْطَشَ لَيْلَها وَ أَخْرَجَ ضُحاها »
« 1 » كه نه خورشيدى ، نه ماهى نه ستارگان و نه ابرى بود .
سپس آن را درهم پيچيد و روى زمين قرار داد ، آنگاه اين دو آفريده را گمارد : آسمان را پيش از زمين برافراشت :
« وَ الْأَرْضَ بَعْدَ ذلِكَ دَحاها »
« 2 » يعنى گسترد . » .
شامى گفت : يا اباجعفر ! اين كلام خدا :
« أَ وَ لَمْ يَرَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ كانَتا رَتْقاً فَفَتَقْناهُما »
« 3 » يعنى چه ؟ امام باقر عليه السلام فرمود : « شايد تو گمان مىكنى كه آنها پاره و شكافته بودند بهم چسبيده و در كنار هم قرار داشتند ؟ يكى از آنها از ديگرى جدا شده است ؟ » گفت : آرى .
امام عليه السلام فرمود : « به درگاه پروردگارت استغفار كن ! زيرا كه قول
هامش
( 1 ) - نازعات / 28 و 29 : سقف آسمان را برافراشت و منظم ساخت و شبش را تاريك و روزش را روشن و آشكار نمود .
( 2 ) - همان / 30 : و زمين را بعد از آن گسترش داد .
( 3 ) - انبياء / 30 : آيا كافران نديدند كه آسمانها و زمين پيوسته بودند پس ما آنها را باز كرديم .