نابود ساخت » . « 1 »
نخستين آفريدهء خدا
35 - محمّدبن يعقوب ( كلينى ) از محمّدبن عطيّه نقل كرده است ، مىگويد : مردى از دانشمندان شام خدمت امام باقر عليه السلام آمد و گفت : يا اباجعفر ! آمدم تا از شما مسألهاى را بپرسم كه نتوانستم كسى را پيدا كنم تا آن را برايم توضيح و تفسير نمايد ! مسألهاى است كه از سه دستهء مردم پرسيدم و هر كدام از اينها چيزى گفته است غير از گفته دسته ديگر ! امام باقر عليه السلام فرمود : « سؤال تو چيست ؟ »
گفت : سؤال من راجع به نخستين مخلوق است كه بعضى از كسانى كه پرسيدم ، گفتند : قدر و بعضى گفتند : حلم و برخى گفتند : روح است !
امام باقر عليه السلام فرمود : « آنچه را كه آنها گفتهاند چيزى است . امّا من به تو خبر مىدهم كه خداى تعالى بود و چيز ديگرى با او نبود ؛ او عزيز بود و كسى پيش از عزّت او نبود و آن است قول خداى تعالى :
« سُبْحانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ »
« 2 » و او آفريدگار پيش از آفريده است و اگر نخستين مخلوق از خلق او چيزى از چيزى بود در آن صورت هرگز انقطاعى نبود ( به قول فلاسفه تسلسل لازم مىآمد - م . )
و اگر همواره خدا بود و به همراه او چيزى ؛ او مقدّم بر آن چيز نبود ! ولى خدا بوده است چيزى جز او نبود و چيزى را آفريد كه همهء اشياء را
هامش
( 1 ) - كافى : 8 / 92 .
( 2 ) - صافات / 180 : منزه است پروردگار تو پروردگار عزّت از آنچه آنان توصيف مىكنند .