تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — صفحة 371

مساهمون:

ص٣٧١
موكّل بادهاست ، هنگامى كه خدا اراده فرمايد باد شمال بوزد به آن فرشته‌اى كه نامش شمال است فرمان مىدهد تا بر بيت الحرام فرود آيد و روى ركن شامى بايستد با بال خودش بزند ، باد شمال پراكنده شود به هر جا كه خداوند از خشكى و دريا اراده مىفرمايد . و هرگاه اراده كند باد جنوب را برانگيزد به آن فرشته‌اى كه اسمش جنوب است فرمان دهد تا بر بيت الحرام فرود آيد و روى ركن شامى بايستد و بال خود را بزند ، باد جنوب به خشكى و دريا پراكنده شود ؛ هر جا كه خداوند اراده فرمايد . هرگاه كه خداوند بخواهد باد صبا را برانگيزد ، فرشته‌اى را كه نام او صبا است فرمان دهد تا بر بيت الحرام فرود آيد و بر ركن شامى بايستد و با بال خود بزند و باد صبا به هر جا كه خداى عزّوجلّ بخواهد در خشكى و دريا پراكنده شود و چون اراده كند كه باد دبور را برانگيزد ، فرشته‌اى را كه نامش دبور است فرمان دهد بر بيت الحرام فرود آيد ؛ روى ركن شامى بايستد و بال خود را بزند پس باد دبور هر جا كه خدا از خشكى و دريا اراده فرمايد پراكنده شود . سپس امام باقر عليه السلام فرمود : « مگر نشنيده‌اى كه مىگويند : باد شمال ، باد جنوب ، باد صبا و باد دبور ، هر بادى را به فرشتهء موكّل آن نسبت مىدهند ؟ » . « 1 » 34 - همو از معروف بن خرّبوذ به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است كه فرمود : « خداوند بادهاى رحمت دارد و بادهاى عذاب . بنابراين اگر بخواهد بادهاى عذاب را رحمت قرار دهد ، انجام مىدهد . ولى هرگز باد
هامش
( 1 ) - كافى : 8 / 91 .