باشد ؛ و هر گاه فصل منوّع او با « 1 » تشخّص او يكى باشد و آن لازم ذاتش باشد ؛ پس ذاتش ابا « 2 » خواهد داشت از كثير شدن بالنوع يا بالشخص « 3 » ؛ لازم مىآيد كه معروض جنسيت يا نوعيت نشود « 4 » . پس « 5 » جنس يا نوع نخواهد بود ، « 6 » و اين خلاف فرض است . « 7 » / 11
A
6 /
بالجمله « 8 » : هيچ جنسي از أجناس و هيچ نوعي از أنواع علّت فصل منوّع و مشخّص خود نمىتواند شد « 9 » بالذات . و همچنين هيچ فصلى علّت جنس نمىتواند بود ؛ به اين معنى كه فصل منوّع جنس « 10 » جاعل حقيقت جنس باشد يا مقوّم حقيقت جنس باشد . چه فصل منوّع جنس حال جنس است و تعيّن « 11 » و صفت « 12 » جنس است « 13 » ؛ و حال شئ و تعيّن « 14 » و صفت شئ ، مؤخّر است بالذات از آن شئ ؛ و جاعل ماهيّت شئ و مقوّم ماهيّت شئ ، مقدّم است « 15 » بالذات بر آن شئ . پس فصل منوّع جنس جاعل ماهيّت جنس و مقوّم ماهيّت جنس نمىتواند بود .
و ديگر آنكه : حقيقت جنسي « 16 » به « 17 » سبب انضمام فصل نوع مىشود ؛ و نوع شدن شئ و نوع بودن شئ « 18 » مؤخّر است بالذات از شدن شئ و بودن شئ . « 19 »
چه « 20 » نوع شدن و نوع بودن شئ « 21 » ، مرتبهء هل مركّب « 22 » است ؛ و شدن شئ و بودن
هامش
( 1 ) . ( ل ) : منوّع يا .
( 2 ) . ( س ) : + داشته .
( 3 ) . ( م ) : با تشخص .
( 4 ) . ( ل ) : + و هرگاه معروض جنسيّه و نوعيّه نشود .
( 5 ) . ( س ) و ( ل ) : - پس .
( 6 ) . ( ل ) : + و اين فصل فصل منوع يا ان شخص شخص او نخواهد بود پس ان نوع نوع آن جنس يا ان شخص شخص ان نوع نخواهد بود .
( 7 ) . ( ل ) : + پس ثابت شد كه .
( 8 ) . ( ل ) : - بالجمله .
( 9 ) . ( ل ) : شدن .
( 10 ) . ( س ) و ( م ) : - جنس .
( 11 ) . ( س ) و ( م ) : تعيين .
( 12 ) . ( س ) : وصف .
( 13 ) . ( س ) و ( م ) : - است .
( 14 ) . ( س ) : - و تعيّن ؛ ( م ) : تعيين .
( 15 ) . ( س ) : مقومست .
( 16 ) . ( م ) : جنس .
( 17 ) . ( ل ) : - به .
( 18 ) . ( س ) : - نوع بودن شئ ؛ ( م ) : - شئ .
( 19 ) . ( س ) : - و بودن شئ .
( 20 ) . ( س ) : بواسطه آنكه .
( 21 ) . ( س ) : - شئ .
( 22 ) . ( ل ) : مركب .