باتوشهء حلال و مركب و كرايهء حلال بيرون آمده به قصد زيارت اين خانه ( خانهء خدا ) تا وقتى كه نزد خانوادهاش برگردد در امان است .
امام باقر عليه السلام فرمود : « قتاده ! آيا مىدانى كه گاهى شخص با توشهء حلال و شتر و كرايه حلال به قصد زيارت خانهء خدا بيرون مىآيد و راه را بر او مىگيرند ( راهزنى ) هزينهء او را مىبرد و با وجود اين ضربتى مىخورد كه باعث بيچارگى او مىشود ؟
قتاده گفت : خدا مىداند كه آرى چنين است .
پس امام عليه السلام فرمود : « واى بر تو اى قتاده اگر قرآن را از پيش خود تفسير كنى هلاك شدهاى و ديگران را به هلاكت انداختهاى و اگر آن را از افراد ديگر گرفته باشى به يقين هلاك شدهاى و ديگران را هلاك كردهاى ! واى بر تو اى قتاده ! اين آيه مىگويد : هر كه از خانهاش با توشه و مركب و كرايهء حلال بيرون آيد به قصد زيارت اين خانه در حالى كه عارف به حق ما و دل در گروى محبت ما دارد چنان كه خداى تعالى فرموده است :
« فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِنَ النَّاسِ تَهْوِي إِلَيْهِمْ . »
« 1 »
به خدا سوگند كه ماييم آن دعوت ابراهيم عليه السلام هر كه در دل هواى ما را دارد حجّش قبول است و اگر نه قبول نيست . قتاده ! هرگاه چنين باشد از عذاب روز قيامت ايمن است . » قتاده گفت : به خدا سوگند كه ناگزير جز اين تفسير نخواهم كرد . امام عليه السلام فرمود : « واى بر تو اى قتاده ! قرآن را تنها كسى مىداند كه مخاطب آن است » . « 2 »
هامش
( 1 ) - ابراهيم / 37 : ( خدايا ) تو قلوب گروهى از مردم را به آنها متوجه ساز و مهر آنها را بر دلهايشان بيفكن !
( 2 ) - كافى : 8 / 311 .