سپس حق ستايش خدا را ادا مىكند و مىگويد : اى مردم هر كه دربارهء خدا با من احتجاج كند ، من به خدا سزاوارترم . اى مردم ! هر كه دربارهء آدم عليه السلام با من محاجّه كند ، من به آدم سزاوارترم . اى مردم ! هر كه دربارهء نوح عليه السلام با من احتجاج كند ، من به نوح سزاوارترم . اى مردم ! هر كه دربارهء ابراهيم عليه السلام با من محاجّه كند ، من به ابراهيم سزاوارترم .
اى مردم ! هر كه با من دربارهء موسى عليه السلام احتجاج كند ، من به موسى سزاوارترم . اى مردم ! هر كه دربارهء عيسى عليه السلام با من محاجّه كند ، من به عيسى سزاوارترم . اى مردم ! هر كه با من دربارهء محمّد صلى الله عليه و آله و سلم احتجاج كند : من به محمّد صلى الله عليه و آله و سلم سزاوارترم .
اى مردم ! هر كه در كتاب خدا با من محاجّه كند من به كتاب خدا سزاوارترم . سپس به مقام ( ابراهيم ) مىرود و دو ركعت نماز مىخواند و حق نيايش خدا را ادا مىكند .
آنگاه امام باقر عليه السلام فرمود : « او به خدا سوگند كه همان مضطرّ در كتاب خدا ( قرآن ) است :
« أَمَّنْ يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ وَ يَكْشِفُ السُّوءَ وَ يَجْعَلُكُمْ خُلَفاءَ الْأَرْضِ »
« 1 » پس نخستين كسى كه با او بيعت مىكند جبرئيل است و سپس سيصد و سيزده نفر .
هر كه بر سر راهش باشد به او مىپيوندد و هر كه در مسير نباشد بسترش را ترك مىكند و اين است فرمودهء اميرالمؤمنين : « دور شدگان از بستر خوابشان » و آن است قول خداى تعالى :
« فَاسْتَبِقُوا الْخَيْراتِ أَيْنَ ما
هامش
( 1 ) - نمل / 62 : ( آيا معبودهاى باطل شما بهترند ) يا كسى كه دعاى مضطرّ و درمانده را هنگامى كه او را بخواند به اجابت مىرساند و گرفتارى و بلا را بر طرف مىكند و شما را خلفاى زمين قرار مىدهد .